خداداد عزیزی دعوای هر مریضی
خداداد را خدا داد
کاش یادشون بیاد چقدر از تو برای خودشان خرج کردن

خداداد ما دوستت داریم و کارایی که کردی رو یادمون نمیره متاسفانه ورزش ما شده باندبازی و بخاطر همینم هست که تو المپیک این بلا سرمون اومد و ورزشمون با این همه استعداد همیشه میلنگه.
اقای هاشمی هم خودشو خواسته مطرح کنه ولی همه میدونن چیکاره هستو
خداداد دوستت داریم

خداداد جان نگرن نباش/خدا خودش جای حق نشسته.

آخه تو کشور ما چیش باندبازی نیست که فوتبالش نباشه ؟

پرسش های بی پاسخ درباره ماجرای خداداد عزیزی
این روزها بحث روز فوتبال و حتی جامعه ورزش کشور مضروب شدن یک خبرنگار توسط برخی از اعضای باشگاه پیام مشهد است که ابهامات و پرسش های زیادی پیرامون آن وجود دارد از جمله: آیا کارتی که حراست ورزشگاه ثامن با مشاهده آن اجازه ورود به VIP را به قاسم محمدی (خبرنگار مضروب) داد کارت خبرنگاری بوده است؟ و آیا حراست ورزشگاه ثامن (یا هر ورزشگاه دیگری) هر خبرنگاری را با ارائه کارت خبرنگاری به جایگاه راه می دهد؟ اصلاً چرا این فرد به جایگاه خبرنگاران نرفت و به VIP رفت؟ به علاوه قاسم محمدی در گفت و گوی تلفنی با برنامه ۹۰ ابتدا می گوید خداداد وقتی به بیمارستان آمد گفت که من فقط برای دلجویی از تو آمدم نه برای گرفتن رضایت اما چند دقیقه بعد می گوید: خداداد در بیمارستان از من خواهش کرد به خاطر دخترش رضایت بدهم تا او برود (نقل به مضمون) اما روز سه شنبه در صفحه ۹ یکی از روزنامه ها به نقل از او آمده است: «خداداد عزیزی شنبه به ملاقاتم آمد اما چون بیهوش بودم متوجه حضورش نشدم.» باز در همان برنامه در پاسخ فردوسی پور که پرسید الان کجا هستی؟ گفت: «در VIP بیمارستان نمازی» من شخصاً تاکنون کلمه VIP را در مورد بیمارستان نشنیده بودم. اگر واقعاً بیمارستان ها VIP دارند آیا مخصوص بیماران است؟ و اگر این گونه است آیا هر بیماری را در آن جای می دهند؟ این در حالی است که دکتر امین رضا کمالی پزشک معالج محمدی در بیمارستان مرکزی شیراز در خبری که به نقل از او در صفحه ۱۲ همان روزنامه در تاریخ دوشنبه منتشر شده بود گفته بود: «نتیجه سی تی اسکن و رادیوگرافی از ستون فقرات وسونوگرافی خوشبختانه تا این لحظه خوب بوده ... در حال حاضر نیازی به MRI نیست ... شدت ضربات کم بوده اما بعضی اوقات همین مسائل می تواند به طحال و کبد فرد آسیب بزند که خوشبختانه در مورد ایشان این مساله صدق نمی کند ... به جمجمه اش آسیب نرسیده است.» اما از سوی دیگر سرهنگ جعفری (مدیرعامل مقاومت سپاسی یک روز پس از رویداد) گفته است: «وضعیت این خبرنگار بسیار نگران کننده و بحرانی است و دنده های او شکسته است ... در حال حاضر شرایط او بسیار نگران کننده است حتی تصمیم گرفته ایم تا برای بهبودی این خبرنگار او را به حرم امام رضا ببریم.» البته جالب اینجاست در حالی وضعیت این خبرنگار این قدر وخیم بوده که خود سرهنگ جعفری بنا به ادعای سردار صلاحی در جلسه کمیته انضباطی (که خودش هم در گفت و گوی تلفنی با برنامه ۹۰ آن را تکذیب نکرد) وقتی ۱۰ ، ۱۵ دقیقه پس از آن ماجرا به او زنگ زده در رستوران مشغول خوردن شیشلیک بوده (نقل از برنامه ۹۰) ضمناً این ابهام هم وجود دارد که مدیرعامل محترم اگر کتک خوردن خبرنگارش را دیده آیا خودش یا یکی از همراهانش جلو رفته تا حداقل مانع کتک خوردن او شود؟ از طرفی قاسم محمدی می گوید هیچ فحشی نداده ام و فقط صلوات فرستادم اما نمی دانم چرا خداداد و دوستانش به من حمله کردند و به شدیدترین شکل ممکن مرا مورد ضرب و شتم قرار دادند اما واقعاً چقدر قابل پذیرش است که چندین نفر تنها به خاطر صلوات فرستادن آنقدر عصبانی شوند که کسی را به آن شدت بزنند؟ ضمن اینکه یکشنبه شریفی رئیس کمیته انضباطی در اخبار ورزشی شبکه خبر گفت: به لحاظ کیفری پرونده مختومه است چون خبرنگار از شکایت خود صرفنظر کرده است اما به لحاظ انضباطی مفتوح و در حال رسیدگی است (نقل به مضمون) اما محمدی به فاصله یک روز در برنامه ۹۰ می گوید که من از شکایت خود صرفنظر نکرده و نمی کنم (نقل به مضمون) در این فاصله زمانی چه اتفاقی روی می دهد که او از نظر خود برمی گردد؟ از این دست پرسش ها درباره این رویداد زیاد است اما شاید مهم ترین سوال درباره این قضیه اظهارات کیومرث هاشمی معاون سازمان تربیت بدنی در فردای روز حادثه باشد که گفته بود خداداد عزیزی باید از صفحه ورزش محو شود. واقعاً آیا ایشان پیش از رسیدگی به پرونده در کمیته انضباطی درباره محکومیت خداداد به یقین رسیده و برایش حکم صادر کرده اند؟! و آیا این ادبیات زیبنده یک مدیر عالیرتبه نظام اسلامی اس؟